Your basket (0 items) | view basket
Bookmark and Share
 
Holland Park Press

Column: Fietsen voor Europa

30 October 2009 View the English version
by Arnold Jansen op de Haar

Afgelopen week was de Nederlandse minister-president op de BBC te zien. Er werd een foto van de belangrijkste officieuze kandidaat-president van Europa getoond. Onderschrift: ‘De Deense premier’. Dat hadden wij weer. Maar Nederland trilt van opwinding.

Groot-Brittannië heeft een echte kandidaat: Tony Blair. Die kent iedereen. Maar dat schijnt weer een nadeel te zijn. Een sterke kandidaat zou wel eens tot een federaal Europa kunnen leiden. Bovendien wordt de arme Tony alleen nog gesteund door Gordon Brown. Daar gaan je kansen.

Dan maar een kleurloze kandidaat als Jan Peter Balkenende. Hij is zo kleurloos dat hij bij menige vergadering samensmelt met het behang. Er zijn al diverse regeringsleiders in Brussel gesignaleerd die overdreven hartelijk de handen van het behang stonden te schudden.

Zijn kansen stijgen. Zijn bescheidenheid wordt geroemd, hij is ooit op handen en voeten het kantoor van George Bush binnengekropen, hij heeft derhalve veel internationale ervaring en komt uit een klein land.
 
En al wordt het land nog iets kleiner gemaakt, tot de grootte van Denemarken, onze premier heeft één sterk punt: de fiets als bindmiddel.
 
Zelfs de eurosceptische burgemeester van Londen, Boris Johnson, fietst. En ja, hij doet dat op Nederlandse wijze.
 
Terwijl de rest van Londen zich voorzichtig op Amerikaanse wijze met fluorescerende vestjes, knipperende verlichting, helmen, pols-, elleboog- en kniebeschermers op straat begeeft, stort Boris zich meestal onbeschermd in het verkeer.
 
Hier ligt een kans voor Jan Peter: roem Boris Johnson als een Europese fietser.

Laatst constateerde ik zelf dat de fiets het straatbeeld van Londen begint te beheersen. De fiets is in Engeland sterk in opkomst, en niet alleen bij het professionele wielrennen.

In Nederland is fietsen een gewoonte tot in de hoogste regionen. Minister van Sociale Zaken Piet Hein Donner – de man die ooit op tv te zien was terwijl hij aardappelen schilde en ook hoe hij zijn vrouw belde met de gevleugelde woorden ‘met vader’ – ging na zijn benoeming op de fiets naar de koningin.
 
Hij overhandigde aan de voet van de trappen van Paleis Huis ten Bosch zijn fiets aan een lakei en liep statig met zijn aktetas naar binnen.
 
De fiets is niet altijd ons sterke punt geweest. Zo moesten Duitse toeristen tot het einde van de vorige eeuw nog horen: ‘Ik wil mijn fiets terug.’ Waarbij men natuurlijk refereerde aan de Tweede Wereldoorlog.
 
Dat is ons zwakke punt: fietsen en de Tweede Wereldoorlog.
 
Er zijn tijden geweest dat ons halve leger zich op de fiets verplaatste. Dat maakte weinig indruk.
 
Wat wel weer indruk maakte, was dat onze voltallige, en toch behoorlijk Duitse, koninklijke familie in de jaren tachtig op de fiets werd gesignaleerd. ‘Kijk,’ zeiden de mensen, ‘dat doen wij thuis ook.’
 
Door de Europese Unie hebben we al 65 jaar geen oorlog meer. De fiets is het vervoermiddel van de liefde geworden.
 
De beroemdste scène uit de Nederlandse filmgeschiedenis komt uit Turks Fruit, naar een boek van Jan Wolkers, waarin een nog jonge Rutger Hauer, met een nog jongere Monique van de Ven op de stang, door Amsterdam fietst.

Je geliefde vervoeren op de stang, of desnoods op de bagagedrager; ik zie het Jan Peter nog niet direct doen. Maar toch, je weet het niet, en het is een mooi beeld.

De Nederlandse taal kent schitterende samenstellingen met fiets. Bijvoorbeeld drie woorden voor een fiets met een laag frame en een hoog stuur: omafiets, pastoorsfiets en hallelujafiets.
 
Ook uitdrukkingen en gezegden met fiets erin zijn schering en inslag. Zoals ‘op een oude fiets moet je het leren’, dat een seksuele connotatie heeft. Of iemand zegt: ‘Oh, op die fiets.’ (‘Ah, zit dat zo.’)
 
Dus denk nu niet als Balkenende het wordt: Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen? (Wat overkomt me nou?) Hij is gewoon voor het gat gevallen. En het klinkt beter dan die kandidaat van Luxemburg: Juncker. Dat klinkt meer als een Duitse duikbommenwerper.
 
Dan liever een president op de fiets die net zo kleurloos is als het behang.
 
© Arnold Jansen op de Haar
 
U kent reageren op ons forum.
 
Eerdere columns:
 

Tell a friend
Back to magazine

Magazine archive

April 2014
March 2014
February 2014
January 2014
December 2013
November 2013

News

Announcing Holland Park Press
01 October 2009
Holland Park Press is a unique publishing initiative.
It gives contemporary Dutch writers the opportunity to be published in Dutch and English. 
Find out more

New Titles October
01 October 2009
We are very pleased to announce our new books:
  • Yugoslav Requiem by Arnold Jansen op de Haar
  • Eline Vere by Louis Couperus
  • Joegoslavisch requiem by Arnold Jansen op de Haar

Find out more

Publishing Advisor vacancy
01 October 2009
We are looking for  someone to work with the publisher on the acquisition and editing of new works in English.
Find out more

Poetry Translation Competition
01 October 2009
We are running a poetry translation competition.
Find out more