 |
Column: Van as tot as18 April 2010 View the English versionby Anold Jansen op de Haar ‘Vind je het ook zo erg van de tropische fruitsalade?’ Honderd jaar geleden was een vulkaanuitbarsting op IJsland een klein bericht in de krant. Misschien riep je: ‘Vader, kijk eens, wat een geweldig mooie rode zonsondergang!’ Vader zou uitgelegd hebben dat het fenomeen werd veroorzaakt door kleine deeltjes hoog in de lucht. Maar dat was het dan.
Omdat ze afgelopen woensdag in IJsland een hele grote sigaar hebben opgestoken is nu de tropische fruitsalade in gevaar.
John Cleese speelde in Oslo zijn soloshow Paying My Ex-wife, Year Two om de schulden van zijn derde scheiding af te betalen. En hij nam vervolgens voor 5100 dollar een taxi naar Brussel om met de Eurostar naar Londen te reizen. Die trouwt natuurlijk nooit meer. God hoest één keer en geheel Noordwest-Europa ligt op zijn gat. Zelf had ik nog nooit van het Volcanic Ash Advisory Centre in Londen gehoord. Maar het bestaat echt. Ik stel me zo voor dat daar één keer in de honderd jaar de telefoon gaat.
‘Met het VAAC.’ ‘Met Mejuffrouw Guðmundsdóttir.’ ‘Met wie?’ ‘Met Björk, ik wilde even melden dat er een kleine aswolk jullie kant op komt.’ ‘Hoe spreek je in godsnaam Eyjafjallajökull-vulkaan uit?’ gilt het hele VAAC, en direct daarna: ‘Potverdomme, de fruitsalade!’ Ook internet wordt deze week geteisterd door de aswolk. Verschillende types riepen al dat Al Gore in de krater gestort moest worden ‘want nu koelt het natuurlijk af’. Doemscenario’s van 1816 worden uit de kast getrokken: ‘Het Jaar Zonder Zomer’. Vanwege de uitbarsting van de vulkaan Tambora in Indonesië in 1815. En uitgerekend het land waar in het cricket de trofee met de naam The Ashes is uitgevonden, is het hardst getroffen. Als ik de directeur van het Marylebone Cricket Club museum op Lord’s was, zou ik alvast een grotere urn aanschaffen. Feit is dat de moderne maatschappij niet meer voorbereid is op natuurrampen. Eén echt grote vulkaanuitbarsting en we kunnen in juli bontlaarzen en oorwarmers aantrekken. Bovendien leven we ontzettend dicht op elkaar, dus dan zijn de effecten groter. Vorig jaar werd een Duitse jongen, Gerrit Blank (14), geraakt door een vallende meteoriet, ter grootte van een erwt. Zijn hand werd geraakt. Het gesteente had een snelheid van bijna 50.000 kilometer per uur. Een kans van één op een miljoen, volgens The Daily Telegraph. Maar op 30 juni 1908 vond in Toengoeska, Siberië, een enorme explosie plaats. Er was een meteoriet op 8 kilometer boven het aardoppervlak uiteengespat. Een gebied van 45 vierkante kilometer werd verwoest. Geen menselijke slachtoffers, afgezien van een oude rendierherder op ongeveer 30 km van de inslagplaats. Hij werd door de kracht van de ontploffing 12 meter hoog in een boom geslingerd en overleed later aan zijn verwondingen. En nu zijn we in rep en roer vanwege een tamelijk kleine vulkaanuitbarsting op IJsland. Gods humor. In het Verenigd Koninkrijk waren afgelopen week drie kandidaat-premiers met elkaar in debat, oftewel: wie komt het minst nietszeggend over. En de winnaar is: Nick Clegg. Tja. (In Nederland is het met het leiderschap nog veel slechter gesteld, hoor.) Alistair Campbell, William Hague en Paddy Ashdown stonden na afloop onmiddellijk als spindoctors klaar om hun leiders te steunen. Ze zijn alledrie stukken beter. Wat is er aan de hand met de westerse wereld? Heeft iemand enig idee welke kant we op moeten met de financiële crisis, de opwarming van de aarde, Afghanistan, bumperkleven (de grootste ergernis in het Nederlandse verkeer) en idealen in het algemeen? Als ik een vulkaan op IJsland was, zou ik nu uitbarsten. © Arnold Jansen op de Haar Pino in Berlijn
Onder de mensen Fietsen voor Europa De dichter en de dader Geert Wilders - De Film Doe het niet, Amy Ontbijt met Kate Tell a friend Back to magazine |
Magazine archiveSeptember 2010August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 NewsHappy Koninginnedag!30 April 2010 A day of celebration Find out more |
|