Boris de Beer

De publiekslievelingen van het Engelse voetbal zijn altijd van het type ‘boy next door’. Eerder had je George Best en Paul Gascoigne, jongens met wie het uiteindelijk fout afloopt. Met berichten over drank en vrouwen en dat Gazza door zes politieagenten overmeesterd moet worden omdat hij zich in een hotelkamer probeert te verdrinken door zijn hoofd onder water te houden.

Over Wenlock en Mandeville is natuurlijk eindeloos vergaderd. Het zijn compromisfiguren. Ga nooit in een grote groep vergaderen over vormgeving. Uiteindelijk ziet je mascotte er dan uit als een Philishave. O ja, en de namen zijn van plaatsen die te maken hebben met het ontstaan van de moderne Olympische Spelen en de Paralympics. Goed dat Basingstoke en Milton Keynes er niks mee te maken hebben.

Wenlock en Mandeville hebben geen gezicht en lijken nogal op elkaar, wat iemand er al toe bracht ze Nick en Dave te noemen, naar Nick Clegg en David Cameron. Gelukkig is de regering net gewisseld anders waren ze Ed Balls en Lord Adonis gedoopt. Ha, daar heb je Balls en Adonis!

Wenlock en Mandeville, de Teletubbies van de 21ste eeuw, werden geïntroduceerd met een filmpje. Opa George maakt van de laatste twee druppels staal van de laatste balk van het olympisch stadion twee poppetjes. Je wordt er bijna bang van. Een duistere clip die begint met een fabrieksalarm. Opa George heeft een boeventronie en Londen ziet eruit alsof er net een atoombom is gevallen.

Soms gaat het goed met mascottes. Zoals tijdens het WK Atletiek van Berlijn vorig jaar waar een beer met de naam Berlino een speciale band ontwikkelde met Usain Bolt. Op een dag kwam Usain Bolt de baan op met een shirt waar ‘Ich bin ein Berlino’ op stond. En Berlino verscheen met een shirt ‘Ich bin ein Bolt’. Er zijn beelden waar Berlino met een Jamaicaanse atlete op zijn rug over een camera struikelt. Een Duitser met humor, het is een verfrissend idee.

Maar misschien moeten Wenlock en Mandeville ervoor zorgen dat Londen het heel anders gaat doen. Het logo van de Olympische Spelen in Londen was ook al avant-garde. Het moet modern worden en vrolijk. En niet zoals de laatste keer in Beijing lijken op de opening van de Reichsparteitag in Nürnberg. Want dat is helemaal terug bij de Olympische Spelen: het nationalisme.

De kracht van Londen is dat het kosmopolitisch is. Vandaar die twee mobiele telefoons natuurlijk. Maar Engeland koestert zijn excentrieken en eigenlijk heeft Londen al een mascotte: burgemeester Boris Johnson. Hij heeft haren als Zakumi, de mascotte van het WK-voetbal, verplaatst zich per fiets en is bovendien knuffelbaar. Een eerste vereiste voor een mascotte.

Vergeet wandelende mobiele telefoons. De enige echte mascotte van de Olympische Spelen in Londen wordt Boris, Boris de Beer. Schaf vandaag nog de opblaasbare Boris Johnson-beer aan, de Boris Johnson-pruik en een T-shirt met ‘We invented pingpong’. Nee, beter nog: ‘We invented Boris’.

© Arnold Jansen op de Haar

Magazine archive

News