Your basket (0 items) | view basket
Bookmark and Share
 
Holland Park Press

Dronk Tony te veel?

4 September 2010 View the English version
by Arnold Jansen op de Haar

Dat is de vraag die mij deze week bezighield. In zijn autobiografie schreef Tony Blair dat hij als minister-president voor het eten een ‘stiff whisky’ dronk, of een gin & tonic. En dan bij het eten nog een paar glazen wijn. Of een halve fles, gaf Tony toe. ‘So not excessively excessive’ (niet buitensporig buitensporig), concludeerde hij. Ik denk dat het toch net iets meer was dan hij beweerde. Het maakt Tony menselijk.
 
In een autobiografie vertellen hoeveel je drinkt is alsof je antwoord geeft aan de dokter op de vraag wat je zoal achteroverslaat. Je gaat er net iets onder zitten. Ik in elk geval wel. Tegen de dokter zeg ik net als Tony ‘een paar glazen wijn’. En ik ben niet eens getrouwd met Cherie. ‘Maar niet voor vijf uur ’s middags, dokter.’

Mijn lijfarts telt er zelf een paar glazen bij op. En dan zegt hij met een glimlach dat een hele fles een beetje veel is maar gelukkig begrijpt hij dat er anders niets meer uit mijn handen zou komen.

We mogen dus de conclusie trekken dat Tony als minister-president elke avond minstens twee tot de rand gevulde glazen whisky dronk en een fles wijn. Bij enige gewenning precies voldoende om te ontspannen en niet helemaal dronken te worden. En Cherie is plotseling een topmodel. Daarom drinkt Sarkozy heel weinig. Als ik David Cameron was, dan dronk ik geen druppel.

Het gevolg van zo’n autobiografie is natuurlijk dat de mensen thuis naar hun vrouw kijken en nog eens gezellig inschenken, onder de zinspreuk: ‘Tony doet het ook’. Bij het interview met Andrew Marr zag hij er trouwens uit alsof hij nu ook ’s morgens drinkt.

Engelsen drinken sowieso meer dan Nederlanders. Althans overdag. Kijk maar op luchthavens. Nederlanders wachten op hun vlucht met een kopje koffie. Engelsen drinken een pint of twee. Bij een matinee in het theater drinkt men in Nederland in de pauze louter koffie. In Engeland is de witte wijn niet aan te slepen. Geef toe: welk volk is nu leuker?

Mensen die onder druk staan, moeten ergens mee ontspannen. Bill Clinton met de stagiaire en Tony met de fles. En George Michael pakt de auto en ramt met een joint tussen de lippen een Londense winkelpui.

Van de leden van de Nederlandse koninklijke familie is bekend dat ze stevig drinken en roken. Sinds ik dat gehoord heb kijk ik anders naar ze. Een lallende Beatrix die in de gangen van het paleis een livreier nafluit, heerlijk! En prinses Máxima met een sigaar, dat vind ik ronduit sexy.

De accijnzen op alcoholische dranken dreigen overal in de Westerse wereld verhoogd te worden. Ik hoop dat de majesteit daar een stokje voor steekt. Ook uit eigenbelang. Zonder stimulerende middelen zou er een stuk minder kunst gemaakt worden.

De pensioenfondsen klaagden deze week dat de mensen te oud worden. Verlaag die accijnzen, zou ik zeggen, dan is het zo opgelost.

In de Engelstalige wereld schrijven politici memoires. In Nederland kent men dat nauwelijks. Wel is er deze week een biografie over Geert Wilders verschenen. Hij schijnt nogal bij vrouwen in de smaak te vallen.

‘Zijn gedwongen isolement werkte als een magneet’, schrijft zijn biograaf Meindert Fennema. Hij suggereert dat stagiaires, journalistes en vrouwelijke kamerleden als bosjes voor hem vielen. Geert Wilders een magneet? Het moet niet gekker worden.

Hier zit ik in mijn flat: in mijn zelfgekozen isolement. Ik open een fles wijn en zeg tegen mijzelf: ‘Ik ben een enorme magneet.’ Ik moet ervoor zorgen dat vrouwen mij willen redden. Dit is een beginnetje. Nu nog een autobiografie.

© Arnold Jansen op de Haar

U kunt reageren op ons forum.
 
Eerdere columns:

Tell a friend
Back to magazine

Magazine archive

December 2014
November 2014
October 2014
September 2014
August 2014
July 2014

News

And the winner is...
24 September 2010
Frederik van Eeden Poetry Competition
Find out more

New Short Story Competition
01 September 2010
Living under Fire
Find out more

King of Tuzla – Reviewed - Updated
07 September 2010
A cracking read
Find out more