was successfully added to your cart.

A Kleptomaniac’s Antonym

Een omgekeerde kleptomaan

January 13, 2012

By Arnold Jansen op de Haar

Never one to miss a play on words, the Sun ran this headline during the past week: ‘I’ve been Edam fool but I’ll be Gouda from now on’, obviously referring to Dutch cheese.

The well-known British TV chef Antony Worrall Thompson publicly apologised because he had been arrested after stealing cheese, among other things, from his local Tesco.

We were shown a picture of the TV chef being driven away from their six-bedroom Buckinghamshire country home by his wife in their BMW M5, thereby adding an interesting detail which is omitted in the Netherlands. There they never write: ‘This morning the troubled singer left his six-bedroom country home in Wassenaar.’

The number of bedrooms seems to be really important to the English. They may well be covered in chintzy furnishings but it’s the number that matters. Later the TV chef declared, ‘I’m just renting.’

I’ve never stolen anything; even worse, if I’m given too much change at the till, I politely inform the checkout assistant. I’m a champion of returning goods, in short: the antonym of a kleptomaniac.

This may have its origin in an event that happened around 1969. Aunt Ted had arrived home with a bottle of wine from Van Woerkom’s Delicatessen (‘est. 1946’, the first Dutch supermarket) in Molenstraat, Nijmegen. I’m giving you all the facts, so that you know it’s a true story.

Aunt Ted had wandered absent-mindedly out of the shop without paying, only to realise this after arriving home. This caused general consternation and granny advised, ‘Phone Miss Van Oijen right now.’ Miss Van Oijen was one of the stalwarts at Van Woerkom.

We at home pictured a disillusioned Mr Van Woerkom worrying in his stockroom. The poor man, his custom going down the drain! My aunt swiftly called Miss Van Oijen with a message for Mr Van Woerkom: he was likely to be short of one bottle of wine. Subsequently she drove her Fiat 500 back to the shop to pay.

Personally, I think the Dutch produce the dullest cheeses in the world, and our TV chefs, too, are much less flamboyant than elsewhere.

For example, there is no Dutch equivalent of Nigella Lawson; it’s quite cruel to subject a man home alone in front of the telly to watching Nigella licking a spoon. Wonderful!

Back to cheese: the Netherlands is a cheese-making country. It produces boring round cheeses without much taste, and yet it’s no coincidence that we call ourselves cheese-heads.

I must have a word with Wikipedia about this matter: they report that ‘cheese-heads’ is a term used for people who live in the US state of Wisconsin. What’s that? The only cheese-heads live in the Netherlands, obviously; that’s why the Sun’s headline referred to Dutch cheese.

There are also some lovely Dutch proverbs involving cheese: ‘he doesn’t let anyone take the cheese off his bread’ (he is his own man) and ‘he hasn’t tasted the cheese’ (he is completely at a loss).

Actually, in Dutch trains you smell a lot of cheese. Whereas in English trains you hear the sound of beer cans being opened, in the Netherlands your nostrils are assailed by the wafting smell of cheese. Boring cheese on plain brown bread, out of economy put into a lunch box at home and having been there just a bit too long, it now smells like someone’s armpit.

This suddenly reminds me of a country boy from the Dutch province of Groningen. He was being interviewed on the evening news because an inland dyke was about to collapse due to high water. ‘Ah,’ he exclaimed, sporting a broad accent and a big smile, ‘at last something is happening.’

Please, come and steal our cheese!

© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press

You can leave your comment on our forum.

Visit Arnold’s home page to find out more about his other publications.
 
Previous columns:

Tips for Parents

An Altruistic Writer

Nooit verlegen om een woordspeling, kopte The Sun deze week: ‘I have been Edam fool but I’ll be Gouda from now on.’ (‘I’ve been a damn fool but I’ll be good from now on.’) Een verwijzing naar Nederlandse kazen.

De bekende Britse tv-kok Antony Worrall Thompson bood zijn verontschuldigingen aan. Hij was gepakt bij het stelen van onder meer kaas bij de plaatselijke Tesco supermarkt.

We zagen een foto van de tv-kok als bijrijder naast zijn vrouw terwijl ze in hun ‘BMW M5’ wegreden ‘from their six-bedroom Buckinghamshire country home’ (van hun landhuis met zes slaapkamers in Buckinghamshire). Dat krijg je er in Nederland niet bij. Er staat nooit: ‘De getroebleerde zanger verliet vanmorgen zijn landhuis met zes slaapkamers in Wassenaar.’

Dat schijnt in Engeland dus enorm belangrijk te zijn: het aantal slaapkamers. Ze mogen dan met de fleurigste bloemmotieven zijn ingericht, het gaat om het aantal. ‘Ik woon gehuurd,’ verklaarde de tv-kok later.

Zelf heb ik nog nooit iets gestolen. Het is nog erger: als men mij bij de kassa teveel geld teruggeeft, dan maak ik de caissière daar opmerkzaam op. Ik ben kampioen artikelen terugbrengen, een omgekeerde kleptomaan.

Mogelijk komt dat door een voorval omstreeks 1969. Tante Ted was met een fles wijn huiswaarts gekeerd van Van Woerkom Delicatessen (‘sinds 1946, de eerste supermarkt van Nederland’) in de Molenstraat te Nijmegen. Ik zeg het er allemaal maar bij, dan weet u dat het echt gebeurd is.

Geheel verstrooid was ze de winkel uitgelopen zonder te betalen maar daar kwam ze thuis pas achter. Grote consternatie. ‘Gelijk mejuffrouw Van Oijen bellen,’ zei mijn oma. Mejuffrouw van Oijen werkte al sinds mensenheugenis bij Van Woerkom.

Wij zagen thuis met z’n allen al een volledig verslagen heer Van Woerkom in zak en as in het magazijn zitten. De arme man! Daar ging zijn handel. Onmiddellijk belde mijn tante mejuffrouw Van Oijen met de mededeling dat ze tegen de heer Van Woerkom moest zeggen dat hij mogelijk een fles wijn miste. En spoorslags keerde ze in haar Fiat 500 terug om die te betalen.

Persoonlijk vind ik dat wij in Nederland de saaiste kazen ter wereld maken en ook onze tv-koks een stuk minder flamboyant zijn dan elders.

Wij hebben bijvoorbeeld geen Nigella Lawson in Nederland. Zoals Nigella een lepel aflikt, dat kun je een man alleen thuis voor de tv eigenlijk niet aandoen. Heerlijk!

Maar terug naar de kaas. Nederland is een kaasland. Van die saaie, nergens naar smakende ronde kazen, maar toch. Niet voor niets spreken we over onszelf als kaaskoppen.

En daar wilde ik Wikipedia even op aanspreken. Bij ‘cheeseheads’ staat dat deze term gebruikt wordt voor de inwoners van de Amerikaanse staat Wisconsin. Wat zullen we nou krijgen? De echte kaaskoppen wonen in Nederland. Vandaar natuurlijk dat The Sun in die kop Nederlandse kazen gebruikte.

We hebben in Nederland ook van die fijne uitdrukkingen met kaas. Hij laat zich de kaas niet van het brood eten. (Opkomen voor jezelf.) Of: Hij heeft er geen kaas van gegeten. (Ergens geen verstand van hebben.)

In Nederlandse treinen ruikt het trouwens heel erg naar kaas. Terwijl je in Engelse treinen links en rechts blikken bier hoort opentrekken, trekt in Nederland de geur van kaas je neusgaten binnen. Van die saaie kaas op saai bruin brood. Boterhammen die uit zuinigheid van thuis zijn meegenomen en iets te lang in het trommeltje hebben gezeten. Alsof je met je neus in iemands oksel zit.

En nou moet ik opeens aan die jongen op het Groningse platteland denken. Hij werd geïnterviewd in het Journaal. Er dreigde afgelopen week vanwege het hoge water een dijk door te breken. ‘Ach,’ zei hij, met plat Groningse tongval en een brede grijns, ‘eindelijk gebeurt er iets.’

Kom alsjeblieft onze kaas stelen!

© Arnold Jansen op de Haar

U kunt reageren op ons forum.

Eerdere columns: