was successfully added to your cart.

A Plump Athlete

Een dikke atleet

August 1, 2010

By Arnold Jansen op de Haar

When I was young I could beat the fastest woman in Europe. If I had competed this week in the European Athletic Championships in Barcelona my old personal bests would have been fast enough to reach the 100, 200 and maybe even 400 meter finals, with a real chance of winning a gold medal. Well, in the women’s races. Unfortunately I am a man.

 

When I was seventeen I trained at least six times a week, I had a six-pack and you could say I was well proportioned. At that time, even according to my own opinion, I had a very attractive body. I didn’t drink or smoke and sport was my life. This has changed considerably over the years.

 

In spite of this, even back then I wore glasses, in my case a big silver coloured number. I think this detracted from my general good looks because I hardly received any female attention. My headband probably didn’t help either. Mine resembled the one sported by triple jump champion Phillips Idowu with this important difference: my hair was already receding. Well, Phillips Idowu would also look better without a headband. Men with headbands do better by joining a football club.

 

Even so, I was a junior talent. I beat all the other boys at my club and, notwithstanding headband and glasses, I became second in the ‘Dutch Eastern’ championships; hardly any woman in the world could keep up with me. It would take years before I understood that, figuratively speaking, I was mainly breaking world records in order to avoid them.

 

Compared to athletes, footballers are soft boiled eggs. Have you ever tried to imagine how he would look if Wesley Sneijder were to appear at the start of the 100 meters sprint? Or David Beckham was to take part in throwing the javelin? OK, I will give you another one: ‘Ladies and gentlemen, Wayne Rooney is ready to take a high jump!’

 

Even when taking part in throwing a javelin or shot put, athletes look very good. Besides, compared to those in team sports their personality seems much stronger; they have to do it all on their own.

 

The – admittedly very attractive – ladies of the Dutch hockey team do not compare to someone like heptathlon competitor Jessica Ennis. Especially not when looking at the upper leg region. That’s how a lady is supposed to look: no fat, no cellulites and everything in perfect proportion.

 

To think that I mingled with this crowd in my youth! I simply should have paid more attention. But there were these big glasses, the headband plus the receding hair…

 

And now I am almost forty-eight with a bit of extra weight. Well just a bit fat. There are, however, people who tell me I look better with each year that passes. They are mostly ladies of a more mature age.

 

Last week Health Minister Anne Milton announced that you should not call overweight people obese but straightforwardly fat. This would motivate them to lose weight. Well, well, you get insulted by the government in the battle against overweight people. Yet, you only need to look at Nigel Lawson to see the effect of a battle to lose weight at an older age. The result: a wrinkled apple well past its sell by date!

 

Personally, I think you should only train seriously if you are still in with a chance at competing at the Olympic Games. Otherwise it starts looking a bit silly. Nothing is more off-putting than an older man in tight cycling shorts. Certainly you don’t want to be seen in a tight fitting shirt emblazoned with the words Rabobank around your expanding waistline.

 

Nowadays I am a man who enjoys life and athletics. I love watching people who come close to the ideal human form, but for me personally this is something done and dusted. When the Olympic Games start in London I will be there, in the stands. You never know, I may attract the attention of a lovely shot put ace from the former Eastern Europe. Actually, I am simply an adorable but somewhat plump athlete.


© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press
 
You can leave your comment on our forum.
 
Previous columns:







































In mijn jeugd was ik sneller dan de snelste vrouw van Europa. Als ik deze week met mijn tijden van toen had deelgenomen aan de Europese Kampioenschappen Atletiek te Barcelona zou ik op de 100, de 200, en mogelijk ook op de 400 meter, in de finale zijn geraakt, met kans op goud. Bij de vrouwen dan. Helaas ben ik een man.

Toen ik zeventien was, trainde ik minimaal zes keer per week, mijn buik was een wasbord en je zou kunnen zeggen dat ik goed geproportioneerd was. Ik beschikte, al zeg ik het zelf, over een bijzonder aantrekkelijk lichaam. Ik dronk en rookte niet en leefde voor de sport. Dat is later wel veranderd.

Helaas beschikte ik destijds ook al over een bril, in mijn geval een groot zilverkleurig model. Ik neem aan dat die bril minder aantrekkelijk was want van vrouwelijke aandacht was nauwelijks sprake. Het kan ook gekomen zijn door mijn haarband. Ik droeg er een zoals hink-stap-sprongkampioen Phillips Idowu, met dit verschil: ik was reeds kalend. Nou ja, Phillips Idowu zou er ook beter uitzien zonder haarband. Mannen met een haarband kunnen beter gaan voetballen.

Maar goed, bij de junioren was ik een talent. Ik versloeg de jongens van mijn club, werd inclusief haarband en bril tweede van ‘Oost-Nederland’ en wereldwijd was vrijwel geen enkele vrouw in staat mij in te halen. Het duurde nog jaren tot ik besefte dat ik vooral figuurlijk wereldrecords brak om ze te ontwijken.

Bij atleten vergeleken zijn voetballers watjes. Hebt u zich wel eens bedacht hoe Wesley Sneijder eruit zou zien als hij aan de start van de 100 meter zou staan? Of dat David Beckham zou deelnemen aan het speerwerpen? Vooruit, nog een: ‘Dames en heren, Wayne Rooney staat klaar voor het hoogspringen!’

Zelfs bij het speerwerpen en kogelslingeren zien de atleten er tegenwoordig goed uit. Bovendien hebben atleten meer persoonlijkheid dan teamsporters. Ze moeten het helemaal zelf doen.

Ook de leden van het Nederlandse dames hockeyteam – toch heel aantrekkelijk – halen het niet bij iemand als zevenkampster Jessica Ennis. Vooral niet in de regionen van de bovenbenen. Zo moet je er als vrouw eigenlijk uitzien. Geen gram vet, geen cellulitis en alles is in verhouding.

En daar liep ik in mijn jeugd gewoon tussen! Ik had gewoon beter moeten opletten. Maar ja, met grote zilverkleurige bril, haarband en een beginnende kaalheid…

En nu ben ik bijna 48, met overgewicht. Gewoon dik dus. Al zijn er mensen die zeggen dat ik er met het jaar beter ga uitzien. Dat zeggen vooral de iets oudere dames.

Afgelopen week verklaarde de Britse minister van volksgezondheid Anne Milton dat je dikke mensen niet ‘obese’ moet noemen maar gewoon ‘fat’. Dat motiveert ze om af te vallen. Toe maar, belediging door de overheid als wapen tegen overgewicht. Je hoeft maar naar Nigel Lawson te kijken wat er gebeurt als je op latere leeftijd de strijd met je overgewicht aangaat. Je verschrompelt tot een oud appeltje!

Persoonlijk vind ik dat je alleen moet sporten als je nog kans maakt op deelname aan de Olympische Spelen. Anders gaat het er een beetje raar uitzien. Niets is erger dan een oudere man in een wielrenbroek. En je wil toch niet gezien worden met een strak shirt van de Rabobank om je buik?

Thans ben ik een Bourgondische man die van atletiek houdt. Ik kijk graag naar hoe je er als mens eigenlijk uit zou moeten zien maar ik vind dat voor mijzelf een gepasseerd station. Als de Olympische Spelen in Londen beginnen ben ik erbij. Op de tribune. En je weet maar nooit: misschien is er een gezellige discuswerpster uit het voormalige Oostblok die me ziet zitten. Eigenlijk ben ik gewoon een gezellige, dikke atleet.

© Arnold Jansen op de Haar
 
U kunt reageren op ons forum.
 
Eerdere columns: