was successfully added to your cart.

Axel Graafland 17

Axel Graafland 17

June 26, 2014

By Pieter Thomassen

On the promenade, out of sight of Monsieur Jacques, a bronze man lost among shopping women, mummy retrieves her pastel green customer card from her big red purse. ‘We’ll first go and buy you a new coat at Schunck, and afterwards have chocolate ice cream at La Veneziana.’ After Axel has spent a penny to watch the mechanical toy ape orchestra in action in the department store, his mother firmly takes him up the escalator to the men’s department. There, she selects a yellow duffel coat a size too big, so that he can grow into it, and dressed in the eye-catching garment, Axel is a silent witness to the long-winding conversation which follows between his mother and the till assistant.
      ‘Well, Miets, that took some time,’ are her husband’s welcoming words when they arrive home, spoken from behind his mechanical sewing machine with a blue tailor’s chalk stick stuck between his lips. ‘I could have put together a coat like that myself,’ he mutters, winking at Axel, ‘but well, your mother needs to burn a hole in her pocket.’
      ‘Pah, grumpy,’ she argues, lifting up her chin, ‘Why for heaven’s sake did I marry an accountant?’
      Dad retires to his smoking corner in the kitchen, and a short while later he plays Two Fawn-Coloured Eyes on his mouth organ. That night, Axel dreams that everyone stares at him in class. He is stark naked.

© Pieter Thomassen
© Translation Holland Park Press

Axel 16 Axel 15Axel 14Axel 13Axel 12Axel 11Axel 10Axel 9Axel 8Axel 7Axel 6Axel 5Axel 4Axel 3Axel 2Axel 1

Uit het zicht van Mesjeu Jacques, een heer van brons verdwaald tussen winkelvrouwen, diept mama op de Promenade een pastelgroen klantenpasje op uit haar grote rode portemonnee. ‘Eerst een nieuwe jas voor je kopen bij Schunck en daarna een Dame Blanche bij La Veneziana.’  Nadat hij zich bij V&D voor een kwartje heeft staan vergapen aan een apenfanfare, voegt ze Axel met besliste hand in het roltrapgareel naar de afdeling herenmode. Daar zoekt ze een op de groei gekochte gele Leidse duffel voor hem uit en gehuld in deze blikvanger is Axel de stille getuige van het wijdlopige gesprek dat zich tussen zijn moeder en de kassajuffrouw ontspint.
      ‘Zo Miets, jij hebt ook lang werk gehad,’ verwelkomt haar echtgenoot haar bij thuiskomst vanachter zijn trapnaaimachine, een blauw kleermakerskrijtje tussen zijn lippen geklemd. ‘Ik zou zo’n jas zelf ook wel kunnen maken,’ murmelt hij met een knipoog naar Axel, ‘maar ja, wat zou je moeder dan met dat gat in haar hand moeten?’
      ‘Bah buffel,’ werpt ze tegen, haar hoofd in de nek geworpen: ‘Waarom ben ik ooit met een boekhouder getrouwd?’
      Pa trekt zich terug in zijn rookhoek in de keuken waar even later Twee Reebruine Ogen op mondharmonica weerklinkt. Axel droomt die nacht dat iedereen in de klas hem zit aan te staren. Hij is spiernaakt.

© Pieter Thomassen

Axel 16 - Axel 15 - Axel 14 - Axel 13 - Axel 12 - Axel 11 - Axel 10 - Axel 9 - Axel 8 - Axel 7 - Axel 6 - Axel 5 - Axel 4 - Axel 3 - Axel 2 - Axel 1