was successfully added to your cart.

Column: After the Earthquake

Column: Na de aardbeving

January 23, 2009

By Arnold Jansen op de Haar

Last year Madonna experienced enormous problems in the process of adopting Chifundo ‘Mercy’ James. The Malawi adoption law states that adoptive parents have to be resident for 18 to 24 months. Eventually, on appeal, the adoption was granted. What’s more, it transpired that Madonna funded a new hospital and school in Malawi.

 

Immediately there were complaints from the media about Madonna having received preferential treatment based on her celebrity status. I am of the opinion that all adoptive parents should get preferential treatment, but at least in this case it was given to one parent.

 

Now look at Haiti, before the earthquake this country was home to 180,000 orphans. Last Thursday it was suddenly possible to bring 106 orphans into The Netherlands by speeding up the usual paperwork.

 

So it takes an earthquake to deal with the plight of orphans. Some of the adoptive parents and orphans had been waiting for their reunion for up to two years.

 

Most political parties in The Netherlands have a very tough policy against immigration, especially in relation to people from Turkey or Morocco. They do not like to see families from these countries being reunited in The Netherlands. Looking for or bringing in a bride from your home country, too, has been thwarted recently by an abundance of new laws.

 

And yet those 106 children were allowed to enter without a fuss. Fortunately they were admitted and I hope something is done for the remainder of those 180,000 orphans, this number I am sure has now grown by several tens of thousands.

 

In The Netherlands, Thursday 21st January was the day the big appeal was launched. It started on the radio, suddenly they introduced items like this one: ‘The Bed Time Superstore in Breukelen (small provincial town) is appalled by the disaster and offers her sympathy to the people of Haiti. When you buy one of our deluxe double beds, 10% is contributed to the Haiti Disaster Fund.’

 

A godsend for The Bed Time Superstore in Breukelen, without the earthquake advertising would have been a lot more expensive.

 

During the benefit event on television Carice van Houten (a well known Dutch actress) appeared together with Kane (well known Dutch band). Carice, who is our most recognised actress outside the country, had tears in her eyes and what’s more she could actually sing!

 

She sang so well, that a thought crept into my mind: this could be her breakthrough and an offer to star in a big screen musical may well be imminent. So that later when asked: ‘How did it all start?’, Carice will be able to give the truthful answer: ‘With an earthquake.’

 

The telephone desks that took people’s donations were manned exclusively by Famous Dutchmen (and women). If you haven’t been asked to take part, I’m afraid you do not qualify as a Famous Dutchman (or woman).

 

A very amusing situation occurred when Princess Margriet (sister of The Queen) answered the telephone: ‘And your name is?’ she asked. ‘Prince?’ she asked surprised when she noted down the name. That’s of course a bit of a surprise if you belong to a family that doesn’t pay any tax.

 

Don’t take me wrong, it is absolutely wonderful that we managed to collect 83 million Euros for Haiti in just one evening. However we shouldn’t forget that one in six people cannot count on a daily meal. It just so happens, that Haiti is one of the countries who have been struggling with this problem for quite a few decennia.

 

Nowadays The Netherlands is not a hospitable country; our borders are closed for people who want to seek refuge for purely economical reasons. This has suddenly changed and I agree the aftermath of an earthquake is a very good reason, but so is dying because of lack of food.

 

About this last issue I haven’t heard a thing from the Bed Time Superstore in Breukelen, the Famous Dutchmen (and women) and the Dutch political parties.

 

Joining and contributing to one of the TV Appeals puts our mind at rest just for now and helps to suppress our own culpability. You can also come across this behaviour in an office environment. Suddenly it has been decided: ‘Come on guys let’s all grow a moustache, it’s for a good cause.’

 

Before you know it you’re on the company website together with fifteen grinning moustached colleagues plus the message that we’ll donate 150 Euros to the Haiti Appeal fund once we have removed the growth on our upper lips. Yes you have been volunteered, so have pity for the man who doesn’t want to join in.

 

Can’t we do something more lasting? I suggest we do not cut back on aid to the developing countries but instead increase the budget. It will be interesting to see if this gets the approval of men with charity-inspired moustaches and politicians.

 

What about my personal contribution? I am just a poor, jobbing writer. Luckily, my lovely 85 year old mother is still very alive so I am just a half-orphan. But still, maybe Madonna would be interested in adopting me just in case?


© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press
 
You can leave your comment on our forum.
 
Previous columns:










Madonna had vorig jaar grote problemen om Chifundo ‘Mercy’ James te adopteren. De wet in Malawi eist dat adoptiefouders eerst 18 tot 24 maanden in het land moeten verblijven. Uiteindelijk werd in hoger beroep beslist dat de adoptie kon doorgaan. Madonna bouwde bovendien een school en een ziekenhuis in Malawi.

En onmiddellijk kwam de kritiek los dat ze een voorkeursbehandeling had gekregen. Persoonlijk vind ik dat iedere adoptiefouder een voorkeursbehandeling moet krijgen. Maar het was er tenminste één.
 
Neem Haïti. Voor de aardbeving waren er al 180.000 wezen in dat land. Afgelopen donderdag konden 106 weeskinderen via een versnelde procedure naar Nederland. Daar is dus een ramp voor nodig. Want sommige ouders en kinderen hebben twee jaar op dat moment moeten wachten.
 
In Nederland zijn de meeste politieke partijen tegen immigratie. Vooral als het Turken of Marokkanen betreft. Liefst geen gezinshereniging. Ook het zoeken van bruiden in het land van herkomst wordt zoveel mogelijk tegengegaan met regeltjes. Toch mochten die 106 kinderen onmiddellijk binnen.
 
Gelukkig wel. En ik hoop dat er ook iets gedaan wordt voor de rest van die 180.000, een aantal dat zeker met tienduizenden gegroeid is.
 
In Nederland werd op donderdag 21 januari een grote actie ontketend. Het begon op de radio. Opeens hoorde je berichten als: ‘Wij van de Beddenkoning uit Breukelen vinden het verschrikkelijk en leven mee met de mensen in Haïti. Deze week gaat er bij de aanschaf van elk tweepersoonsbed 10 % naar de slachtoffers.’ Om zo’n bericht voorgelezen te krijgen moest men een bedrag storten.
 
Een buitenkansje voor de Beddenkoning uit Breukelen. Een advertentie op de nationale radio is in normale omstandigheden een stuk duurder dan na een aardbeving.
 
Bij de grote tv-avond trad actrice Carice van Houten samen op met de groep Kane. De bekendste Nederlandse actrice in het buitenland had tranen in haar ogen. En ze kón zingen! Ze kon zo goed zingen dat je dacht: die wordt straks natuurlijk gevraagd voor een grote internationale film waarin gezongen wordt.
 
Zodat Carice dan op de vraag ‘Hoe begon het?’ kan antwoorden: ‘Met een aardbeving.’
 
In het belpanel waaraan mensen hun giften konden doorgeven zaten uitsluitend Bekende Nederlanders. Als je niet voor zo’n belpanel wordt gevraagd ben je geen Bekende Nederlander.
 
Een hilarisch moment ontstond toen prinses Margriet de telefoon opnam. ‘Kan ik u naam noteren?’ vroeg ze. ‘Prins?’ herhaalde ze verbaasd toen ze de naam opschreef. Dat verwacht je natuurlijk niet als je uit een familie komt die geen belasting betaalt.
 
Begrijp mij niet verkeerd. Het is geweldig dat er op één avond 83 miljoen euro werd opgehaald voor Haïti. Maar één op de zes mensen in de wereld hebben geen dagelijkse maaltijd. En Haïti is uitgerekend een van de landen waar dat al decennia speelt.
 
Normaliter is Nederland niet erg gastvrij: de grenzen zitten potdicht voor ‘economische vluchtelingen’. Zelf vind ik een aardbeving een goede reden. Maar honger bijvoorbeeld ook.
 
Daar hoor je de Beddenkoning uit Breukelen, de Bekende Nederlanders en de politieke partijen niet over.
 
Meedoen aan zo’n tv-actie is het eenmalig afkopen van je schuldgevoel. Je ziet het ook wel binnen bedrijven. ‘Kom jongens, we laten allemaal een snor staan voor het goede doel.’ En dan op je website naast een foto met vijftien grijnzende snorren zetten dat er 150 euro naar Haïti gaat als ze worden afgeschoren. En o wee als je niet mee wilt doen.
 
Kunnen we niet permanent iets doen? Ik stel voor dat we niet verder bezuinigen op ontwikkelingshulp maar het bedrag verhogen. Kijken of al die snorren en politici het daarmee eens zijn.
 
En ik persoonlijk? Ik ben een arme schrijver. Ik heb gelukkig nog een lieve 85-jarige moeder en ben dus slechts een halve wees. Maar zou Madonna mij niet alvast kunnen adopteren?
 
© Arnold Jansen op de Haar
 
U kunt reageren op ons forum.
 
Eerdere columns: