was successfully added to your cart.

Magazine

A Poet in Sandals

By | Magazine

At one time I was a very traditional boy. I was a senator in the cadet corps of the Royal Military Academy (Dutch acronym KMA) and in my spare time I wore a blazer with the KMA emblem. And I had put my para wing on my pyjamas and swimming trunks.

Find out more

Axel Graafland 54

By | Magazine

Instalment 54: The ‘I’m not talking’ campaign launched by Axel’s father from his TV chair on Christmas Eve, is only being interrupted by granny Reuser.

Find out more

The Marseillaise

By | Magazine

I had wanted to write about a course in Humming-at-Important-Moments. Imagine: you are the PM and you’ve just announced you’re resigning; you point towards the building behind you, which will be occupied by someone else tomorrow, and what do you do next? You walk over the threshold humming a tune.

Find out more

Brexit Bear

By | Magazine

‘Bow Tie’ had already warned me. Bow Tie is a man of about eighty years, and I’ve nicknamed him Bow Tie after his ever-present bow tie. Every Saturday, he comes to our stall on Portobello Market for a chat. He talks to many of the stallholders. He has been a market trader himself.

Find out more

Letter to the British People

By | Magazine

I am one of the three million citizens from the European continent who live and work in your country. I’m not allowed to cast my vote in the referendum, but your country is the one I prefer to live in.

Find out more

Axel Graafland 52

By | Magazine

Instalment 52: The thick smoke from Reverend Uncle’s Hofnar cigar has finally reached the booth space of the rented VW Beetle. Axel has been sitting there for hours wedged between the fishing rods and live fishing bait.

Find out more

Dinner with Louis and José

By | Magazine

I have to admit that, to kill time, I regularly watch Come Dine with Me (the way others go fishing). And I also watch its spin-off Couples Come Dine with Me. The programme consists of ‘ordinary’ people going for dinner in each other’s homes and, in addition, rating it. The winner receives £1000.

Find out more

An Anglophile European

By | Magazine

‘Doctor, I’m an Anglophile, do you think that’s dangerous?’ Every time I visit my GP I’m tempted to ask this question. But, at this practice, you keep seeing a different doctor. The last one I saw was called Georgios, and I don’t think Georgios would get my question.

Find out more

Axel Graafland 50

By | Magazine

Instalment 50: The last night freight train changes track, grating mercilessly, on the
railway near the 2nd Daalsedyke and it wakes up Axel from a sweaty
half-sleep on his grubby green IKEA futon.

Find out more

No Hugging of Brits!

By | Magazine

In the past few days my knee has been giving me trouble, which means that, at the moment, I’m leading the life of a partial cripple. Yesterday, I caught myself muttering: ‘I’m a bit like the EU.’

Find out more

Axel Graafland 49

By | Magazine

Instalment 49: During the Introit, the crippled sacristan, rubbing his hands, separates the sea of children who are making their First Communion, in the midst of it, the top of Axel’s head is bobbing up and down.

Find out more

The God of Rochester

By | Magazine

We were on our way from London to Rochester by train. ‘It’s something different, this UKIP safari,’ I said to my travel companion. And after this, as Rochester station loomed large, I added in a David-Attenborough-like whisper: ‘I believe I’ve spotted two of the species. They’re males.’

Find out more

Een dichter op sandalen

By | Magazine
Ooit was ik een heel traditionele jongen. Ik was senator van het Cadettencorps (=studentenvereniging) van de Koninklijke Militaire Academie en droeg in mijn vrije tijd een blazer met daarop het KMA-embleem. En mijn parawing op mijn pyjama en op mijn zwembroek.
Lees verder

Axel Graafland 54

By | Magazine
Aflevering 54: Het zwijgoffensief dat Axels vader op Kerstavond vanuit zijn televisiestoel gelanceerd heeft, wordt nog slechts onderbroken door oma Reuser.
Lees verder

Marseillaise

By | Magazine
Ik had willen schrijven over de cursus Neuriën-op-belangrijke-momenten. Stel: je bent premier en hebt zojuist je vertrek aangekondigd, je wijst naar het gebouw achter je waar morgen iemand anders zit, en wat doe je dan? Je loopt neuriënd naar binnen.
Lees verder

Beertje Brexit

By | Magazine
‘Vlinderstrik’ had me al gewaarschuwd. Vlinderstrik is een man van tegen de tachtig. Ik noem hem Vlinderstrik vanwege de vlinderstrik die hij immer draagt. Elke zaterdag komt hij een praatje maken bij de kraam van onze uitgeverij op Portobello Market. Dat doet hij bij veel marktkooplui. Hij heeft zelf op de markt gestaan.
Lees verder

Brief aan de Britten

By | Magazine
Ik ben een van die drie miljoen Europese burgers van het vasteland die in uw land wonen en werken. Ik mag niet stemmen bij uw referendum, maar uw land is het land waar ik het liefst woon.
Lees verder

Axel Graafland 52

By | Magazine
Aflevering 52: De dikke rook van heerooms Hofnar slaat nu ook neer in de kattenbak van de leenkever waarin Axel al uren zit ingeklemd tussen hengels en dozen levend visvoer.
Lees verder

Eten met Louis en José

By | Magazine
Ik moet toegeven dat ik regelmatig ‘om de tijd door te komen’ (zoals een ander gaat vissen) naar het tv-programma Come Dine with Me kijk. En de variant Couples Come Dine with Me. Het komt erop neer dat ‘normale’ mensen bij elkaar thuis gaan eten en het nog beoordelen ook. De winnaar krijgt 1000 pond.
Lees verder

Een anglofiele Europeaan

By | Magazine
‘Dokter, ik ben een anglofiel, denkt u dat het kwaad kan?’ Elke keer dat ik mijn huisarts bezoek heb ik de neiging deze vraag te stellen. Maar je hebt hier vaak met invallers te maken. De laatste die ik sprak heette Georgios en ik denk niet dat Georgios het zou begrijpen.
Lees verder

Axel Graafland 51

By | Magazine
Aflevering 51: Als oranje suikerspinnen drijven de wolken boven het Heilig Hartbeeld aan het Tempsplein. Een reusachtige kopergroene heiland ziet...
Lees verder

Axel Graafland 50

By | Magazine
Aflevering 50: De laatste nachtgoederentrein wisselt genadeloos knarsend van spoor bij de 2e Daalsedijk en wekt Axel op zijn goorgroene IKEA-slaapbank uit een zwetende halfslaap.
Lees verder

Geen Britten knuffelen!

By | Magazine
Afgelopen dagen speelde mijn linkerknie op. Dat betekent dat ik momenteel enigszins kreupel door het leven ga. Ik betrapte mij er gisteren op dat ik mompelde: ‘Ik lijk de EU wel.’
Lees verder

De God van Rochester

By | Magazine
We waren met de trein op weg van Londen naar Rochester. ‘Het is een keer wat anders, zo’n UKIP-safari,’ zei ik tegen mijn reisgenote. (Voor de Nederlandse lezers: UKIP is de Britse evenknie van de PVV.) En daarna, terwijl het station van Rochester opdoemde, met een fluisterstem als die van David Attenborough: ‘Ik geloof dat ik twee exemplaren zie. Het zijn mannetjes.’
Lees verder