was successfully added to your cart.

The Tulip Agreement

Het Tulpen-akkoord

May 2, 2012

By Arnold Jansen op de Haar

During the past few weeks I’ve frequently been reminded of the 1634–1637 tulip mania. In the early seventeenth century, French ladies at court would pay hundreds of guilders for a tulip flower, which they wore in their décolleté at gala evenings; a wonderful image.

The tulips came from the Netherlands and this actually started off the Dutch flower trade. Well, they originated from the Ottoman Empire, present-day Turkey, but were traded in the Netherlands.

In the end a tulip could occasionally be worth as much as a gabled house on an Amsterdam canal. People speculated on tulip bulbs that were still in the ground or even on non-existent tulips.

The tulip market in Haarlem collapsed on a dark February evening in 1637. Suddenly people became aware they were dealing with a scam. It was the first well reported boom and bust in the history of economics. They called it tulip mania.

Charles Mackay featured it in his book Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds in 1841.

Last week, Barcelona and Real Madrid were defeated in the semi-finals of the Champions League. Both clubs have debts of more than 600 million euros, equivalent to 600 gabled canal houses. Maybe the players are just a bit too expensive; it’s like tulip mania.

This brings to mind Ruud Gullit, who was once dubbed ‘The Black Tulip’. Of course, he acquired this nickname for another reason, but he was a player just at the time when their salaries went through the roof. In 1987 he was sold for about eight gabled houses to AC Milan.

Today, as I write this, it’s Queen’s Day and the Dutch Google doodle is a bunch of orange tulips. In the meantime, on the telly the Royal family have arrived in Rhenen, where they are treated to the traditional toilet-bowl-throwing championship. I catch the Crown Prince tossing an orange toilet bowl and the Queen painting a tulip. Someone with an inflatable orange windmill on his head passes underneath my balcony.

Last week, five Dutch political parties, some in government and others in opposition, came to an agreement over budget cuts. The Netherlands had almost defaulted on the EU requirement to keep the budget deficit within three per cent. The same wide-ranging coalition that had made the decision to send a police training task force to Kunduz in Afghanistan sorted out a budget deal within two days.

That’s why people talk about the ‘Kunduz coalition’, or the ‘spring agreement’, the ‘lobby agreement’ and the ‘pressure cooker agreement’.

I prefer to call it the Tulip Agreement: it sounds much nicer, and besides, you can’t fail to notice how many tulips have appeared in the city centre. They’re just in full bloom today. The Dutch feel very strongly about tulips; they have even been known to eat the bulbs in times of famine and war.

Whether the tulip agreement will stick is very much the question, but at least it’s acknowledged that the government was operating in a bubble.

Dutch politicians are prone to say that people have finally jumped over their own shadow. I would rather say that they have taken the bull by the horns.

I’ve wasted quite a bit of time this week trying to jump over my own shadow. You could say I have a substantial shadow: judging from my shadow I look quite fat. This proverb originates in a Yiddish one, which with the usual Yiddish common sense states: ‘A man cannot jump over his own shadow.’

I had a dream last night: Europe is one huge tulip bulb and worth a good deal less than it thinks it is. Because that’s the problem: Europe is right in the middle of a worldwide devaluation.

I also dreamed about the Mayor of London elections: The Blond Tulip (Boris Johnson) – his great-grandfather came from Turkey – versus Forget-Me-Not (Ken Livingstone). I saw the second round of the French presidential elections on the horizon, too: Nicolas Sarkozy, a dejected tulip, against François Hollande. Look, there’s Carla Bruni with a tulip in her décolleté.

© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press


You can leave your comment on our forum.

Visit Arnold’s home page to find out more about his other publications.
 
Previous columns:
Ik heb de afgelopen tijd veel gedacht aan de tulpenmanie van 1634-1637. Franse hofdames betaalden begin zeventiende eeuw al honderden guldens voor een tulpenbloem die zij op een galabal in hun decolleté droegen. Een heerlijk beeld.

Die tulpen kwamen uit Nederland, het begin van de Nederlandse bloemenhandel. Nou ja, ze kwamen eigenlijk uit het Ottomaanse Rijk, het huidige Turkije, maar ze werden in Nederland verhandeld.

Uiteindelijk was een tulp soms evenveel waard als een Amsterdams grachtenpand. Er werd zelfs gespeculeerd met tulpen die nog in de grond zaten. Of tulpen die helemaal niet bestonden.

Op een donkere dinsdagavond in februari 1637 stortte de tulpenmarkt te Haarlem ineen. Ineens drong het besef door dat het hier een handel in wind betrof. De eerste uitgebreid beschreven bubbel uit de economische geschiedenis. En dus had men het over tulpenmanie.

Charles Mackay beschreef dit in 1841 in zijn boek Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds (Buitengewoon populaire waanideeën en de gekte van de massa’s).

Vorige week werden Barcelona en Real Madrid uitgeschakeld in de halve finales van de Champions League. Beide clubs hebben een schuld van zo’n 600 miljoen euro (600 grachtenpanden). Misschien zijn de spelers toch een tikkeltje te duur. Ook een vorm van tulpenmanie.

Opeens moet ik aan Ruud Gullit denken. Die werd ooit ‘De Zwarte Tulp’ genoemd. Dat hij die bijnaam kreeg had natuurlijk een andere reden maar hij speelde precies in een tijd dat de spelerssalarissen enorm begonnen te stijgen. In 1987 werd hij voor een stuk of acht grachtenpanden aan AC Milan verkocht.

Terwijl ik dit schrijf is het Koninginnedag. Als ik op Google Nederland klik verschijnt er een bos oranje tulpen. Op tv is de koninklijke familie inmiddels aangekomen in Rhenen waar men o.a. getrakteerd wordt op het traditionele kampioenschap wc-potten gooien. Ik zie net de kroonprins een oranje wc-pot wegslingeren. En de koningin schildert een tulp. Onder mijn balkon passeert iemand met een opblaasbare oranje windmolen op de kop.

Vorige week sloten vijf Nederlandse politieke partijen uit regering en oppositie een akkoord over de bezuinigingen. Bijna had Nederland niet voldaan aan de Europese eis om het begrotingstekort te beperken tot drie procent. Maar de brede coalitie van partijen die eerder overeengekomen was een politietrainingsmissie naar Kunduz in Afghanistan te sturen kwam er in twee dagen uit.

En dus spreekt men over ‘de Kunduz-coalitie’ of ‘het voorjaars-akkoord’, ‘het wandelgangen-akkoord’ en ‘het snelkookpan-akkoord’.

Ik heb het liever over het Tulpen-akkoord. Dat klinkt gezelliger. Bovendien valt het op dat hier heel veel tulpen in de stad staan. En ze staan precies vandaag in bloei. Nederland heeft nog steeds een sterke band met tulpen. In tijden van oorlog en schaarste eet men desnoods bloembollen.

Of het Tulpen-akkoord effectief is, is nog erg onzeker maar in elk geval wordt er onderkend dat de overheid in een bubbel leefde.

In Nederland hoor je veel politici zeggen dat men eindelijk over zijn eigen schaduw heen is gesprongen. Ik zou eerder zeggen: men heeft de koe bij de horens gevat.

Deze week heb ik nogal wat tijd verknoeid door te proberen over mijn eigen schaduw heen te springen. Je zou kunnen zeggen dat ik best veel schaduw heb. Qua schaduw lijk ik echt ontzettend dik. Het spreekwoord komt eigenlijk uit het Jiddisch. Daarin zegt men met gevoel voor realisme: ‘Een man kan niet over zijn eigen schaduw springen.’

Vannacht droomde ik. Europa was één grote tulpenbol: een stuk minder waard dan het zelf denkt. Want dat is het probleem: Europa zit middenin een wereldwijde afwaardering.

En ik droomde van de verkiezingen voor de burgemeester van Londen. De Blonde Tulp (Boris Johnson) – zijn overgrootvader was een Turk – tegen het Vergeet-Mij-Nietje (Ken Livingstone). Ik zag ook de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen naderen, Nicolas Sarkozy als sippe tulp tegen François Hollande. Kijk, daar heb je Carla Bruni, met een tulp in haar decolleté.

© Arnold Jansen op de Haar


U kunt reageren op ons forum.

Eerdere columns: