was successfully added to your cart.

Van Gaal and Wurst

Van Gaal en Wurst

May 13, 2014

By Arnold Jansen op de Haar

The European elections are imminent and Austria was represented in Europe by a woman with a beard or, if you prefer, a man in a dress: Conchita Wurst. I find this reassuring. Not only because Conchita Wurst really can sing, but also because this Song Contest entry comes from Austria.

The Austria famed for Dirndls, Franz Sacher (creator of the Sachertorte), Udo Jürgens and the FPÖ (Freedom Party of Austria). The same Austria that, just two years ago, entered Woki Mit Deim Popo (Shake your bum), a mediocre German rap song. And this time it was won by Ms Wurst, who actually has a fantastic musical voice. For a moment I thought: this one would shine in Jesus Christ Superstar.

During the semi-finals, the Dutch commentator remarked that Belarus had omitted the Austrian entry (woman with beard) from its coverage. This would have resulted in automatic disqualification, but it turned out to be just a rumour.

However, it gave a hint that the Eurovision Song Contest is increasingly dominated by politics. Take the booing of the Russian twins during the final. The two girls were good singers, so booing them was a bit below the belt. The Eurovision Song Contest amounts to a continuation of war by other means.

In the first semi-final, the Netherlands qualified for the final. At first people didn’t rate this entry. Would it be possible to get into the final with this middle-of-the-road country song? But when the Netherlands did make it into the final, the mood changed. At once, the Dutch song became the hot favourite. The Dutch duo came second. The Dutch commentators tried to sound enthusiastic, but you could hear their disappointment, although all agreed Wurst made a ‘statement’.

The performance of the Dutch football team in the World Cup doesn’t generate high hopes either. The top players are either injured or past their best. New stars haven’t yet emerged. If the Dutch team survives the group stage, it will suddenly become one of the favourites, managed by Louis van Gaal. An inferiority complex and recklessness are close cousins in the Netherlands.

If the Netherlands had entered Louis van Gaal in the Eurovision Song Contest, I would have been genuinely worried. Just watch a few of Louis’s performances on stage (after winning a cup), and you get the picture. You only have to hand him a microphone and he will start shouting, ‘we are the best’.

Last week Louis van Gaal talked about Manchester United. A BBC reporter asked him, outside the Dutch national team’s training camp: ‘Just tell us about Manchester United. What do you know about them?’ ‘Stupid question,’ answered van Gaal. ‘It’s the biggest club in the world.’ I wouldn’t exchange the friendly Ryan Giggs for Louis.

It’s remarkable that nearly everyone in the Eurovision Song Contest sings in English. Not always recognisable as such, but even so: English. For example, the Polish entry switched from Polish to English in the middle of their song: We’re Slavic girls/ We know how to use our charming beauty/ Now, shake what your mama gave ya! And other poetic lines such as: Cream and butter tastes so good/ We prepare for you delicious food.

From now on, let’s enter prime ministers in the Eurovision Song Contest, and make them wear a dress. Well, Angela can appear in a man’s dinner jacket with a décolleté. The Belgian Elio di Rupo sings something frivolous in Italian, so that he doesn’t need to choose between Dutch and French. François Hollande appears as Françoise O La La, and David Cameron as Davida, the babyfaced bulldog.

Putin just sings something manly in Russian, with a military backing choir wearing their wonderful oversized caps. Putin’s bare upper torso is well oiled. It’s a patriotic song. Before you know it, Louis van Gaal is clapping along at home in front of the telly.

If I had to choose between van Gaal’s Europe or Wurst’s Europe, my choice would be Wurst, even though I prefer women without a beard. But how are the French getting on? Just 2 points, 1 from Finland and 1 from Sweden, and still looking for their moustache.

© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press

arnold jansen op de haar

Visit Arnold’s home page to find out more about his other publications.
 
Previous columns:
Baby King George
The Virgin Train from Birmingham
Nuclear Hospitality
Vladimir the Viking
Ski Girl with Moustache
Phoenix
Message From the Bathtub
A Consistent Resolution
Nigella’s Law
Selfie
Cowboy in the Kingdom
An Angry Philanthropist
Oligarch with Red Umbrella
The Lives of Others
Uproar in the Czar Peter House
A Postcard Home
An Angry Ladies’ Hairdresser
Syrian Football
The Man Who is Always Late
What will survive of us is love
A Gibraltarian Librarian
A Gay Sympathiser
Hot Pants Harry
Cycling Sustained by Aunt Corry’s Pancakes!
A Slight Inconvenience
Phoning an Extraterrestrial
Naked in a Ballet Class
The Ouch, Ouch, Ouch Threshold
Eurovision
A Sincere Person
King of the People
Thatcher’s Secret Weapon
A Cycling Jeweller
Eating Like the Pope
A Poet with Gout
A Plastic Foreign Horse
A Bit Sfifling
A Roman Catholic Queen
De Europese verkiezingen komen eraan en Oostenrijk stuurde een vrouw met een baard Europa in of, zo u wilt, een man met een jurk: Conchita Wurst. Ik vind dat geruststellend. Niet alleen omdat Conchita Wurst echt kan zingen, maar ook omdat het Songfestivalnummer uit Oostenrijk komt.

Het Oostenrijk van Dirndls, Franz Sacher (de uitvinder van de Sachertorte), Udo Jürgens en FPÖ. Het Oostenrijk dat twee jaar geleden nog Woki Mit Deim Popo (Schud met je kont) inzond, een ontzettend slecht Duitstalig rapnummer. En nu won mejuffrouw Wurst, die overigens een hele goede musicalstem heeft. Ik dacht even: die kan zo in Jesus Christ Superstar.

Er werd tijdens de tweede halve finale van het Eurovisiesongfestival door de Nederlandse commentator opgemerkt dat Wit-Rusland de Oostenrijkse bijdrage (vrouw met baard) niet had uitgezonden. Dat zou automatisch diskwalificatie betekend hebben. Het bleek slechts een gerucht.

Maar gelijk was het een teken dat het Songfestival steeds meer politiek wordt. Neem het boegeroep bij de finale voor de Russische tweeling. Die twee meisjes konden trouwens zingen. Dus dat boegeroep was een beetje flauw. Het Eurovisiesongfestival is een voortzetting van oorlog met andere middelen.

Bij de eerste halve finale ging Nederland door naar de finale. Vooraf was men somber gestemd. Ging Nederland met dit kabbelende countryliedje de finale halen? Maar toen Nederland in de finale kwam, sloeg de stemming om. Nu was Nederland topfavoriet. Het Nederlandse duo werd tweede. De Nederlandse commentatoren probeerden heel enthousiast te doen maar je hoorde ook hun teleurstelling, al vonden ze Wurst wel ‘een statement’.

De verwachtingen voor het Nederlands voetbalelftal op het WK zijn ook al niet hoog gespannen. De beste spelers zijn geblesseerd of voorbij hun hoogtepunt. Nieuwe topspelers zijn er nog niet. Maar mocht Nederland de poulefase doorkomen, dan zijn we ook daar opeens kanshebber. Onder leiding van Louis van Gaal. Minderwaardigheidsgevoel en overmoed liggen in Nederland dicht bij elkaar.

Als Nederland Louis van Gaal had ingestuurd naar het Songfestival, dan had ik me pas echt zorgen gemaakt. Bekijk maar eens een paar optredens van Louis op een podium (na het behalen van bekers) en je hebt een beeld. Geef hem een microfoon en hij gaat ‘wij zijn de besten’ schreeuwen.

Vorige week sprak Louis van Gaal over Manchester United. Een BBC-reporter vroeg hem bij het trainingskamp van het Nederlands elftal: ‘Just tell us about Manchester United. What do you know about them?’ ‘Stupid question,’ zei Van Gaal. ‘It’s the biggest club in the world.’ Ik zou de vriendelijke Ryan Giggs niet inruilen voor Louis.

Opvallend is dat vrijwel iedereen bij het Eurovisiesongfestival in het Engels zingt. Soms niet als zodanig herkenbaar, maar toch: Engels. Zoals de Poolse inzending die midden in het liedje van Pools op Engels overschakelde: We’re Slavic girls/ We know how to use our charming beauty/ Now, shake what your mama gave, ya! En meer van die dichtregels: Cream and butter tastes so good/ We prepare for you delicious food.

Laten we voortaan de regeringsleiders als inzending naar het Songfestival sturen. En dan moeten ze een jurk aan. Nou ja, Angela mag in een smoking met decolleté. En Elio di Rupo van België zingt iets frivools in het Italiaans, zodat hij niet hoeft te kiezen tussen Nederlands en Frans. François Hollande als Françoise O La La en David Cameron als Davida, the babyface bulldog.

Alleen Poetin zingt mannelijk in het Russisch. Op de achtergrond een mannenkoor van de strijdkrachten met van die lekkere hoge petten. Poetin met geheel ontbloot en ingeolied bovenlijf. Een patriottisch lied. En voor je het weet zit Louis van Gaal thuis op de bank mee te klappen.

Moest ik kiezen tussen het Europa van Van Gaal of het Europa van Wurst, dan zeg ik toch, ondanks dat ik vrouwen liever zonder baard zie: Wurst. Maar hoe zou het met de Fransen gaan? Met 2 punten, 1 van Finland en 1 van Zweden. En nog steeds op zoek naar hun snor.

© Arnold Jansen op de Haar




Eerdere columns:
Baby King George
De Virgin trein uit Birmingham
Nucleaire gastvrijheid
Vladimir de Viking
Ski-meisje met snor
Feniks
Bericht vanuit de badkuip
Een consequent voornemen
De wet van Nigella
Selfie
Cowboy in het koninkrijk
Een boze filantroop
Oligarch met rode paraplu
Het leven van de anderen
Rumoer in het Tsaar Peterhuisje
Een briefkaart naar huis
Een boze dameskapper
Syrisch voetbal
De man die altijd te laat is
What will survive of us is love
Een Gibraltarese bibliothecaris
Homosympathisant
Hot Pants Harry
Fietsen op tante Corry’s pannenkoeken!
Een klein ongemak
Telefoneren met een buitenaards wezen
Naakt in de balletklas
Het Oeioeioei-drempeltje
Eurovisie
Een oprecht mens
Koning van het volk
Thatchers geheime wapen
Een fietsende jewelier
Eten als de paus
Een dichter met jicht
Een plastic buitenlands paard
Een beetje benauwd
Een katholieke koningin